Jak urządzić pokój dla dziecka – 9 najczęstszych problemów rodziców i dzieci.

Delikatny botaniczny wzór tapety w pokoju niemowlaka

Planujesz remont lub urządzanie pokoju dla dziecka? Z naszego poradnika dowiesz się jak zacząć, o czym trzeba pamiętać a czego się wystrzegać.

Projektowanie pokoju dla najmłodszych członków rodziny bywa wyzwaniem. Pokój dziecięcy to nie tylko to „małe pomieszczenie” przeznaczone dla „małego człowieka”. Tutaj dziecko rośnie. Tutaj kształtuje się jego stosunek do świata. To jego azyl, miejsce do przeżywania radości i całej skali emocji.

Remont lub urządzanie pokoju dziecięcego to bardzo częste zadanie dla naszych projektantek. W zespole Pogotowia mamy Kasię, która ma piątkę dzieci, więc z wszelkimi trudnymi pytaniami związanymi z tym tematem zwracamy się do niej. Poniżej podpowiadamy jak zdecydować się na konkretny styl.

 

Czy to prawda, że są kolory przypisane do dziewczynek i chłopców? Jak dobrać meble, dodatki, ogarnąć bałagan? A jak sobie poradzić z małym pokojem dziecięcym, gdy już na oko widać, że wszystko się nie zmieści? Ograniczona powierzchnia to częsty problem naszych klientów i jest to zupełnie normalne. Trzeba po prostu tak ją zaprojektować, żeby wycisnąć z każdego dostępnego m2 maksymalnie dużo funkcjonalnych rozwiązań – kilka fachowych tricków i myków może tu pomóc.

1. Pokój dla chłopca i dziewczynki – czy coś takiego w ogóle istnieje?

Jest kilka stereotypów dotyczących projektowania wnętrz dla dzieci. Pierwszy – spotykamy się z nim w pracy Pogotowia Wnętrzarskiego najczęściej – dotyczy kolorów. Najbardziej szkodliwy to ten, który mówi, że dla chłopca to tylko niebieski, ewentualnie z motywem gwiazd, kosmosu i rakiety. Natomiast pokój dla dziewczynki powinien być przepełniony wszystkimi kolorami Barbie. Nic bardziej mylnego. Po pierwsze dlatego, że od najmłodszych lat wpędza dzieciaki w role i stereotypy (chłopiec odkrywca, dziewczynka żona + matka + księżniczka). Po drugie – nawet naukowcy przekonują, że te różowo-niebieskie odcienie nie są najkorzystniejsze dla stanu emocjonalnego dziecka. Uważa się, że zimny niebieski kolor może przygnębiać i nudzić, a gorący różowy nadmiernie pobudza i denerwuje. Jednocześnie pokój dziecięcy nie powinien mienić się wszystkimi kolorami tęczy. Zbyt intensywne kolory, oraz ich nadmiar będą przypominać park rozrywki. W takim środowisku dziecku trudno będzie skoncentrować się na nauce, wyciszyć czy podjąć spokojniejsze aktywności. To złożony problem, dlatego częstym pytaniem, z którym zgłaszają się nasi klienci, jest „jaki wybrać dominujący kolor do pokoju dziecięcego”? Odpowiedź zależy od indywidualnych potrzeb i upodobań oraz projektu i stylu (o nich dalej). Na pewno niezbyt pstrokato (zwłaszcza, że pstrokatość wnoszą tak czy siak wszelkie dziecięce zabawki). Dwie dominujące, spokojne barwy, plus kilka utrzymanych w palecie akcentów kolorystycznych powinno zrobić robotę.

2. Pokój dla dziecka – od czego zacząć?

Omów z dzieckiem (w każdym wieku) jego oczekiwania – na pewno ma jakąś wymarzoną wizję swego terytorium :) Wspólnie omówcie kolory, motywy lub bohaterów, którzy będą z nim „mieszkali”. Delikatnie zaoferuj swoje pomysły. Sprawdźcie, co jest wykonalne („Chyba nie mamy miejsca na zjeżdżalnię i basen z piłkami…”). I, ze zdaniem nastolatka licz się w stopniu znacznym, ale już małej dziewczynki aktualnie zakochanej w Czerwonym Kapturku nieco mniej. Chyba, że nie masz problemu ze zmianą wystroju pokoju wraz z każdą zmianą zainteresowań małych dzieci, czyli czasem nawet do kilku razy w roku ;). Zaangażuj dziecko w ten proces w możliwie dużym stopniu. Na przykład w trakcie prac remontowych pozwól mu pomalować kawałek ściany, ciąć tapety, skręcić meble. To bezcenne chwile wspólnej radosnej pracy i poczucie sprawczości.

 

3. Farba czy tapeta do pokoju dziecięcego?

Na ściany w pokojach dziecięcych zaleca się zastosować hipoalergiczne farby na bazie wody. Jeśli zdecydujecie się na tapetę to też lepiej jest wybrać zmywalną lub taką, która nadaje się do rysowania. W późniejszym etapie rozwoju, gdy dziecko zaczyna pisać, można pomyśleć o nadal modnych farbach imitujących powierzchnię tablicy lub nakleić na ścianę folię imitującą tablicę suchościeralną po której swobodnie można pisać/rysować przeznaczonymi do tego pisakami. Nawet jeśli dziecko nie bazgroli już po ścianach, to wciąż pokoje dziecięce mają tendencję do szybkiego brudzenia się, nieprawdaż? Rozwiązania są trzy:

  • farba na ściany z dodatkiem lateksu, łatwo zmywalna i dość odporna na uszkodzenia.
  • fototapety, które mają wielu zwolenników. Przez internet da się zamówić fototapety do pokoju dziecka w kilkuset wzorach i kolorach, z popularnymi motywami z popkultury albo po prostu efektownym obrazkiem. Można poszukać tapet, które będą zmywalne.
  • Połączeniem dwóch powyższych rozwiązań jest pomalowanie ścian wspólnie wybranym kolorem, a następnie wybranie jednej z nich, lub fragmentu odpornymi na zniszczenie naklejkami.

Fototapeta do pokoju dziecięcego, źródło: www.kuznianaklejek.pl

 

4. Oświetlenie: dbaj o oczy swojego dziecka.

Zastanów się nad oświetleniem pokoju dziecięcego: nie jest to pozycja w budżecie remontu, na której powinno się oszczędzać. Oprócz obowiązkowego żyrandola / lampy na suficie dodaj dodatkowe źródła światła:

  • dobrą lampę na biurku,
  • doświetlenie strefy zabaw,
  • kinkiet lub lampka stołowa przy łóżku, które dziecko może niezależnie włączać w razie potrzeby.

Planując elektrykę pokoju dziecięcego, nie zapomnij o dodatkowych gniazdkach: upewnij się, że wystarczy na urządzenia elektryczne i elektroniczne. Kontakty powinny być wygodne i zabezpieczone. Zwróć uwagę na wysokość włączników światła, aby dziecko łatwo do nich sięgało.

5. Meble do pokoju dziecięcego: funkcjonalne, wygodne, piękne.

W pokoju dziecięcym powinny znajdować się trzy główne meble: łóżko, szafa i stolik lub biureczko (do gier i zabaw/nauki) oraz meble do przechowywania zabawek. Pozostałe – regały, półki, szafki i komody można dowolnie dodawać w zależności od metrażu oraz potrzeb. Np. miękkie pufy-worki typu Sako dobrze pasują do każdego wystroju pokoju i dzieci bardzo je lubią. Istnieje też opcja mebli „rosnących” razem z dzieckiem – wygodne i oszczędne rozwiązanie – jedna inwestycja na długie lata. Jeśli robisz meble na zamówienie, nic nie ogranicza twojej (lub Twojego projektanta) wyobraźni w wyborze formy szaf i łóżek: łóżko-łódka, łóżko-auto lub szafa-domek  – nieograniczony wybór opcji dla dziecka. Ale dla nastolatka najlepiej wybrać coś uniwersalnego.

Dla ucznia – oraz jego kręgosłupa! – bardzo ważne jest wyposażenie miejsca „do pracy” – stół z kilkoma szufladami lub półkami do przechowywania notatników, podręczników i innych artykułów piśmiennych. Nie oszczędzaj na krześle: solidne, o regulowanej wysokości, najlepiej z oparciem zapewniającym prawidłowe ułożenia ciała.

6. Mały pokój dziecięcy – jak ogarnąć przestrzeń?

Jak już wspomnieliśmy w poprzednim punkcie – obowiązkowe są trzy meble. Ale to pewne – rzeczy będą gromadzić się w pokoju dziecięcym z prędkością światła. Bez względu na to, ile planujesz szaf, szafek, komód, i pudeł, zawsze będzie ich brakowało.
To jest nasza odpowiedź na częsty problem z małą powierzchnią pokoju przeznaczonego dla najmłodszego członka rodziny – miejsca do przechowywania, pudła, szuflady. Tam będzie wszystko, więc wykorzystaj każdą możliwą przestrzeń, aby można było schować bałagan poza zasięg wzroku – pod stołem, pod łóżkiem, pod parapetem, na ścianach i na podłodze. Dodatkowo – masz szansę przyzwyczajenia dziecka do dyscypliny i utrzymania porządku. To bezcenna umiejętność, nie zawsze w pełni opanowana, o czym wie każdy, kto kiedykolwiek oglądał „Perfekcyjną panią domu”.

7. Dywan czy wykładzina – co na podłogę w pokoju dziecięcym?

Wiadomo – dzieci uwielbiają bawić się na podłodze. W ogóle lubią robić wszystko na podłodze. Dlatego konieczne jest, aby była ciepła, wygodna i praktyczna w użytkowaniu. Są dwie szkoły:

  • zwolennicy wykładziny – to dobra i tania opcja, ale dokładnie do czasu, gdy dziecko rozleje np. soczek wiśniowy lub pomidorowy, upuści farbę, pobawi się z plasteliną lub z kosmetykami mamy :D Nawet po najdokładniejszym czyszczeniu plamy pozostaną. W przypadku wykładziny rozwiązania są dwa:
    1) wymiana pokrycia podłogi raz na jakiś czas (co z wymianą tapet /malowaniem pozwala całkowicie odmienić pokój)
    2) od początku wybór wzoru, na którym plamy po prostu nie będą widoczne. Pamiętajmy jednak, że wykładzina gromadzi też pyły i alergeny, których po jakimś czasie, niezależnie od liczby odkurzeń, nie da się usunąć.
  • Zwolennicy dywanów – Naturalna i ciepła jest oczywiście podłoga drewniana. Praktyczny i tańszy bywa laminat / płyty panelowe. W obu przypadkach strefę do zabawy wyznaczy gruby i miękki dywan. Oczywiście dzieci mogą przyozdobić go w ten sam sposób, co wykładzinę, ale dywan jest znacznie łatwiej zwinąć i wyczyścić w profesjonalnej pralni.

8. Strefa aktywności i niezależności dla dziecka.

Ważne jest, aby w pokoju dla dziecka była jakaś strefa autonomiczna, „tylko dla niego”. To miejsce do gier, zabaw, w które rodzice powinni wkraczać sporadycznie, na przykład przy wiosennych porządkach. Powinny się tam znaleźć pudła do przechowywania zabawek, skrzynia z lekkim wiekiem, różne kosze, niskie półki, regały itp. Jeśli masz dość miejsca, przemyśl zainstalowanie drążka sportowego, mini-ścianki wspinaczkowej, materaca, miękkich paneli na ścianę itp. Spróbuj zostawić miejsce na prace plastyczne dziecka, zdjęcia, panele lub malowidła ścienne z ulubionymi postaciami z książek, bajek lub komiksów. Motywujące jest zauważanie osiągnięć dziecka, popieranie małych i dużych sukcesów. Dlatego daj mu specjalne „miejsce honoru” – na zdjęcia, kartki, np. dyplomy z konkursów.

9. Pamiętaj o bezpieczeństwie!

Dotyczy to wszystkiego: mebli, przedmiotów, gniazdek elektrycznych. Większość producentów mebli dziecięcych już „domyślnie” produkuje je z zaokrąglonymi narożnikami, aby dziecko nie zraniło się o ostre krawędzie.

  • Nie używaj szafek i półek ze szklanymi drzwiami.
  • Szafy i komody o wysokości przekraczającej metr zaleca się dodatkowo przymocować za pomocą uchwytów ściennych, aby dziecko, zwłaszcza małe, przypadkowo ich nie przewróciło jeśli zacznie się wspinać lub uwieszać.
  • Gniazdka w pokoju dziecięcym powinny być wyposażone w specjalne zatyczki, aby młody mieszkaniec nie mógł w nie włożyć niczego.
  • Spróbuj ukryć wszystkie wiszące druty – dzieci mogą np. pociągnąć i upuścić na siebie lampę lub kinkiet.

Na koniec – po zaprojektowaniu i przeprowadzeniu metamorfozy setek pokojów dla dzieciaków w różnym wieku – podzielimy się z Wami taką poradą. Aby nie przesadzać, odpuścić, pozwolić sobie na nieco luzu, przymknąć oko na bałagan. Pokój dziecka jest przede wszystkim jego strefą. To ono ma się tam czuć dobrze i u siebie. Nawet jeśli nie jest perfekcyjnie urządzony, sterylny czy taki, jaki sobie sami rodzice w dzieciństwie wymarzyli (to częste, że próbujemy realizować własne wyobrażenia o pokoju idealnym). Pozwólmy dziecku decydować, nawet zaszaleć. Z dzieciństwa się wyrasta, a pokój też po kilku latach trzeba będzie zmienić. Z pomocy fachowców warto natomiast skorzystać, aby przestrzeń była nie tylko przyjazna, ale także ergonomiczna i wygodna w codziennym życiu rodziny.

Zapraszamy do współpracy i życzymy pięknych wnętrz :)

Facebook
Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress
Newsletter
Bądź zawsze na bieżąco, zapisz się do naszego newslettera.
Wyrażam zgodę na otrzymywanie drogą elektroniczną na wskazany przeze mnie adres email informacji handlowej w rozumieniu art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2002 roku o świadczeniu usług drogą elektroniczną od pogotowiewnetrzarskie.pl
Zapisz mnie!